Security wordt nog te veel aanzienals een kostenpost

Freddy Michiels
Security & Safety
Baudewijns Geert
Ceuleman Peter
Cremers Peter-1
De Keukelaere Sven
De Vuyst Koen
Deweerdt Philippe-1
Herremans Didier
Robrechts Paul
Sterckens Roel
Van de Mierop Jan
Vleeschdrager Philippe
Vynckier Steven
security 2
Tom Geldolf
security 1

Veiligheid is een hot onderwerp. Jaarlijks verliezen bedrijven fortuinen door booswichten die “inbreken” in de woning, in de kantoren, in de netwerken en veroorzaken naast financiële schade ook aanzienlijke morele schade en imagoverlies. De stelling: “Mij zal het niet overkomen, met mij zal het niet waar zijn!” gaat al lang niet meer op. Het kan iedereen overkomen en de slordigsten eerst.

Ooit antwoordde de pr-man van de verzekeringssector op mijn vraag “Kan je je tegen alles verzekeren?” verrassend: “Ja, behalve tegen oplichters”. Het is nooit meer waarheid geweest dan vandaag. Het is beangstigend hoeveel schade computernetwerken ondervinden van hackers en virusverspreiders. Ook al is het niet altijd duidelijk welke de motieven van deze rakkers zijn, toch neemt “inbraak” zienderhand toe. Hoog tijd om de sector van Security uit te nodigen voor een ontbijtvergadering en panelgesprek. Doen bedrijven wel genoeg om zich te beveiligen, was onze voornaamste vraag. Kwam op deze en vele andere vragen antwoord geven:

• Geert Baudewijns (Secutec)
• Peter Ceulemans (Ceulemans Security)
• Peter Cremers (Thorsec)
• Philippe Deweerdt (MT&C Management Consultants)
• Sven De Keukeleire (Security Design)
• Koen De Vuyst (Ageres Telecom Networking)
• Tom Geldof (Aseq)
• Didier Herremans (Elektromic Solutions)
• Paul Robrechts (Robrechts & Thienpondt)
• Roel Sterkens (Sterkens Security)
• Jan Van de Mierop (VDM Security)
• Philippe Vleeschdrager (DMG Group)
• Steven Vynckier (Spot IT)

Er was actualiteit genoeg om er een boeiend gesprek en debat van te maken. Oordeel zelf maar en boven alles: steek er ook wat van op. We hebben vandaag geen excuus meer om zowel onze privébelangen als ons bedrijf veilig te organiseren

 

WIE IS WIE

 

Geert Baudewijns: Secutec is actief in IT-beveiliging.

Steven Vynckier: SpotIT is actief in IT-beveiliging en IT-netwerking. We beschermen bedrijven tegen cybercrime. Bovendien traceren we de dader wanneer bedrijven gehackt zijn.

Philippe Deweerdt: MT&C Management Consultants biedt opleidingen en advies aan rond de nichesector van overvallen, agressie en winkeldiefstal. MT&C is tevens uitgever van de boekenreeks “De 10 wetten van de Overval” en “De 10 wetten van de Winkeldiefstal”

Philippe Vleeschdrager: De DMG Group omvat drie ondernemingen: DMG Security, DMG Gards en DMG Solutions. We zijn hoofdzakelijk gespecialiseerd in fysieke bewakingsdiensten. Wij leveren de man of vrouw in uniform, de winkelinspecteur,…

Didier Herremans: Elektromic Security Solutions levert de meest klassieke beveiliging: toegangscontrole, inbraak, brand, camerabewaking, kortom totaal beveiliging van de bedrijfsomgeving. Nieuw sinds dit jaar is ‘Check in at Work’, aanwezigheidsregistratie op de werf in het kader van de nieuwe wetgeving die van toepassing is sinds 01.10.2014.

Koen De Vuyst: De corebusiness van Ageres Telecom Networking is telecom, maar op aanvraag van onze klanten zijn we in 2005 een divisie security gestart, waarin we ook erkend zijn. Wij leveren een additionele oplossing bij het netwerk.

Peter Cremers: Het is de missie van Thorsec om actief bij te dragen tot de bescherming van het levensgenot en de individuele geborgenheid. Als voordenkers in beveiliging zijn wij hoofdzakelijk actief op het vlak van terreinbeveiliging. Een goed beveiligingsplan start immers aan de uiterste omtrek van een eigendom.

Peter Ceulemans: Ceulemans Security is een installatiebedrijf actief in inbraak- en brandbeveiliging, toegangscontrole en camerabewaking.

Paul Robrechts: Robrechts & Thienpondt is een security consulting bureau, met de focus op het beheersen van geweldscriminaliteit: risicoanalyse en –evaluatie, audits, het bepalen van een duurzaam security beleid op maat van de onderneming t.e.m. security engineering (van concept to projectmanagement), …, bepalen onze core activiteit. projectmanagement), …, bepalen onze core activiteit.

Jan Van de Mierop: VDM Security is hoofdzakelijk actief in elektronische inbraakbeveiliging, toegangscontrole ,camerabewaking en automatisatie.

Sven De Keukeleire: Security Design is gespecialiseerd in mechanische beveiliging (brandweerkasten, kluizen, slagbomen,…), aangevuld met elektronische beveiliging.

Roel Sterkens: Sterkens Security is gespecialiseerd in elektronische beveiliging, camerabewaking, toegangscontrole, inbraakbeveiliging, branddetectie, en dat proberen we te koppelen zodat het gemakkelijk is voor de klant. We willen nu ook meer in buitendetectie investeren. We geloven dat dat de toekomst is.

Tom Geldolf: Aseq is gespecialiseerd in elektronische beveiliging. Onze corebusiness richt zich op de nichemarkt van personeelsbetrapping met verborgen camera, compleet met voor- en na-opleiding.

 

ER STUDEREN TE WEINIG MENSEN AF

Wat zijn de knelpunten die de sector van security vandaag vooral bezighouden?

Peter Cremers: Sectoroverschrijdend is mobiliteit een groot probleem. Ik doe een oproep aan de politiek om Antwerpen dringend te ontsluiten. De toegankelijkheid tot de markt en klanten komt hierdoor in het gedrang en daarenboven brengen deze vertragingen ook ergernissen met zich mee bij het uitvoerend personeel, dat per definitie haar werkuren presteert op de werf.

Roel Sterkens: Technische mensen vinden, is moeilijk. Ik neem elk jaar examens af in scholen. Tien jaar geleden zaten er nog 20 jongens in de klas, nu nog 7, die er in mijn ogen misschien zelfs niet meer thuis horen.

Steven Vynckier: Hetzelfde voor cybercrime. Er studeren te weinig mensen af in deze specialisatie. Het is schrijnend.

Je zou denken dat security jongeren toch moet aanspreken?

Paul Robrechts: Dat is voor een stuk zo als je naar de humanioraopleiding rond bewaking kijkt, die nu vijf jaar bestaat. Er is een enorme groei van het aantal leerlingen daar. Er is interesse, maar het blijft sowieso een niche en zeker bij technici is er toch wel een gebrek.

Hebben jullie een idee wat hiervan de reden is?

Peter Cremers: Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat jongeren zich nog steeds aangetrokken voelen tot technische beroepen, zoals ook 10 of 20 jaar geleden was. De vraag is echter of hun ouders dit ook zijn? En de grootouders?

Koen De Vuyst: Het is geen 9 to 5 job, zoals bijvoorbeeld het geval is bij technici van was- en droogmachines. Er wordt ook verantwoordelijkheid geëist. Je moet ook om de zes maanden een bewijs van goed gedrag en zeden leveren.

Peter Ceulemans: Veel ouders sturen hun kinderen naar de universiteit, maar als ze dan een loodgieter nodig hebben, schrikken ze van de vergoeding die ze moeten betalen en verbazen ze zich erover dat er lange wachttijden zijn.

Paul Robrechts: Ons beroep is niet sexy. Wij trekken geen mensen aan. Wat de keuze voor jongeren niet gemakkelijk maakt.

Didier Herremans: Het woord security klinkt bij de jeugd uitdagend, maar het probleem is dat er weinig technici zijn, die de finishing touch hebben om het volledig plaatje te zien.

Philippe Deweerdt: Ik zie dat de jonge manager een gebrek aan lange termijnvisie toont. Alleen de resultaten op korte termijn tellen en de resultaten van security situeren zich per definitie op lange termijn. Aan ons de uitdaging om deze mensen deze visie bij te brengen.

Didier Herremans: Het laat commercieel niet altijd toe om lange termijn visies uit te zetten. Er zit concurrentieel heel veel druk op de ketel. In onze sector zijn de elektriciteitsbedrijven onze grootste concurrent. Zij pakken totaal projecten aan, terwijl ze meestal niet vergund zijn, en werken met onderaannemers, ten nadele van de klant, want die weet niet wat er geplaatst wordt en door wie. Als het opgeleverd is, komt de vraag meestal van hoe het in elkaar gestoken is. Er is technisch niet over nagedacht en of het wel de juiste oplossing is. Een elektriciteitsbedrijf wil alleen het hele project hebben en biedt dan hele lage prijzen aan.

Sven De Keukeleire: Veel bedrijven zijn inderdaad heel hongerig. Het lijkt alsof security een gemakkelijke add-on is op een bestaande productenportefeuille, waarbij de markt betreden wordt met marges en geplogenheden die niet stroken met waar een securitybedrijf voor staat: kwaliteit en vooruitziendheid.

Roel Sterkens: Studieburelen en elektriciens werken een concept uit en wanneer alles klaar is, mag de beveiligingsfirma het komen oplossen, en moet er een en ander terug uitgebroken worden. En dan is er plots wel budget, terwijl dat bij de aanbesteding veel moeilijker ligt.

Didier Herremans: Het is eigenlijk de klant die de verkeerde keuze gemaakt heeft. Het is een goed idee om na te vragen wat de corebusiness is van een bedrijf vooraleer ermee in zee te gaan. Een elektriciteitsbedrijf is goed in kabels trekken, maar kan niet in alles goed zijn.

Paul Robrechts: Ook de aankooppolitiek speelt hier parten. Indien een organisatie vandaag zo weinig mogelijk zorgen wil, dan maakt het één groot lot elektriciteit, met daarin de beveiliging inbegrepen. Dan krijg je zo’n toestanden.

Philippe Vleeschdrager: Security is meer dan een bewakingsagent of een beveiligingssysteem plaatsen. Er komt veel meer bij kijken: het verder denken, de risicoanalyse, de nazorg,... . Weinig mensen beseffen dat.

Peter Cremers: Een grote taak is weggelegd aan de overheid die naast het opstellen van reglementeringen ook echt meer werk zou moeten maken op het controleren van die opgelegde reglementeringen. Ondernemingen die zich totaal niet confirmeren aan de verplichte erkenning als beveiligingsonderneming begeven zich zonder zorgen op de markt. Hierdoor ontstaat een belangrijke vorm van oneerlijke concurrentie. Ook de klant zal hieronder lijden, want uiteindelijk wordt het zijn alarmsysteem en moet hij als klant instaan voor de conformiteit met de wetgeving... .

 

IS SECURITY EEN KOST OF EEN INVESTERING?

Ziet het bedrijfsleven security als een kost in plaats van als investering?

Philippe Vleeschdrager: Sowieso. Pas wanneer er iets (herhaaldelijk) gebeurt, denkt men aan security. Safety, arbeidsveiligheid en -welzijn, wordt geregeld door een wetgeving, die preventief tot actie aanzet. Voor security is dat niet zo. Je bent niet verplicht om iets te doen aan beveiliging of bewaking

Steven Vynckier: Bij IT-security is er wel regelgeving. Deze security wordt als een verzekering gezien. Er is nu ook een Europese richtlijn uitgekomen. Wanneer iemand kan aantonen dat zijn gegevens online zijn gekomen door de schuld van een bedrijf, kan dat bedrijf een boete krijgen, die tot 5% van de jaaromzet kan oplopen.

Philippe Deweerdt: Zijn Belgen over het algemeen niet te goed verzekerd? Brandt de boel af? Ze zijn verzekerd. Waarom dan nog aan preventie doen?

Paul Robrechts: Met het incident in Doel in het achterhoofd zou ik niet graag in de schoenen van beveiligingsfirma daar staan vandaag. Je hebt deels gelijk met betrekking tot de verzekeringen, maar als een onderneming recurrent met incidenten te maken heeft, veroorzaakt dit een enorm probleem met de verzekering en dan is er nog de veiligheid van de werknemers en de aansprakelijkheid/verantwoordelijkheid van de bedrijfsleiding en het bedrijf. Als je mensen hebt die recurrent blootgesteld worden aan fysieke agressie, dan krijg je ook nog eens vanuit de werknemersafvaardiging de vraag of het in je bedrijf nog wel ok is. Security heeft een stuk langetermijnvisie en is niet altijd terug te brengen tot zuivere verzekering, maar wij zitten soms met een probleem dat recurrent terugkomt in sommige sectoren. Hoe dan ook, wij worden te veel aanzien als een kostenpost. Dat is jammer. Dat we geen wetgeving hebben, heb ik nooit ervaren als een gebrek, maar als een uitdaging om mijn klanten de nodige inspanningen te laten leveren om zich toch te beveiligen. Het is aan ons om te zeggen waarom een bedrijf wel of niet een bepaalde installatie, concept, organisatie,… moet opzetten of niet, en daar vertrek je best vanuit een risicoanalyse.

Peter Cremers: Veelal worden beveiligingsoplossingen enkel bedacht met één doel voor ogen, beveiligen. Echter de technologische mogelijkheden maken het nu net mogelijk veel meer te realiseren. Inbraakbeveiliging kan bijvoorbeeld de motor vormen tot zuiniger energieverbruik door de verwarming te koppelen aan uw alarmsysteem, ze weet immers wanneer u het pand verlaat of gaat slapen. Camerasystemen kunnen buiten observeren ook intelligentie omvatten om het aantal bezoekers in uw winkelketen te tellen en weer te geven. Enkel uit een open gesprek met de eindgebruiker kan deze focus naar meerwaarde tot succes leiden.

Hoe veilig zijn de systemen vandaag? Als ik in de kranten lees dat een gebouw volledig beveiligd is, maar inbrkers dan langs het dak zijn binnengeraakt…

Koen De Vuyst: Dat heeft met het concept te maken en met budget.

Paul Robrechts: In privéwoningen wordt sinds kort via de bovenverdieping ingebroken. Dat is in België nooit eerder gezien. Historisch gezien was het voldoende om op de benedenverdieping beveiliging te plaatsen. Als de risicoanalyse enkel historische informatie benut en dit combineerd met te rigoureuze economische afwegingen, dan heb je dit resultaat.

Roel Sterkens: Je hoort vaak zeggen: als ze binnen willen zijn,… geraken ze binnen. Dat is een moeilijk verhaal want zolang een inbreker rekening houdt met onze beveiliging is dat toch goed. Stel dat hij er zich niets meer van zou aantrekken, binnengaat en alles meeneemt, daar kunnen we weinig tegen doen. Dat is een knelpunt in ons beroep.

Philippe Deweerdt: Dat zien we nu al bij de rondrekkende daderbendes. Ze pikken nu al bulldozers om binnen te geraken... .

Philippe Vleeschdrager: Criminelen leren ook bij. Professionele criminelen gaan zelfs naar vakbeurzen om te zien hoe beveiligingssystemen werken Daar moeten we op anticiperen. Naast een goed systeem is ook het veiligheidsbeleid belangrijk. Wie krijgt welke codes. Is de persoon die het systeem installeert erkend? Criminaliteit evolueert mee met de beveiligingssystemen.

Peter Cremers: Elke oplossing heeft per definitie haar zwakheden. Een goed beveiligingsplan opgesteld door professionele die zich dagelijks met dit vraagstuk bezig houden, zal naar succes leiden. De toepassing en synergiën tussen verschillende oplossingen zullen ervoor zorgen dat de zwakheden van de ene oplossing opgevangen wordt door de sterkte van een andere oplossing. Als voordenkers in beveiliging is dit nu net het denkwerk dat onze passie maakt. Noem het gerust een passie van verschil.

 

ER MOET ALTIJD IETS GEBEUREN VOOR ER INGEGREPEN WORDT

 

Welke ervaringen hebben de panelleden met bewaking vanop afstand?

Paul Robrechts: Zeer positief. Het tijdperk van pure ‘guarding’, van een mannetje voor uw deur of in de portiersloge, gaat verdwijnen. De criminaliteit heeft een schaal gekregen, die je niet meer tegenhoudt met het bewakingsagent. Zo iemand heeft ook zijn beperkingen. We hebben een aantal geïntegreerde concepten voor klanten neergezet. Je krijgt daar de kans om de taal te spreken van de business unit manager, of CEO. En dan kan je over TCO gaan spreken, of over return on investment,… Dat kan door de kostprijs van guarding deels te reduceren door technologie in te brengen.

Didier Herremans: Het is niet zomaar een mannetje reduceren en technologie in de plaats zetten. Wat gaan we met de technologie doen? Wat doe je als de meldkamer iets vaststelt? Dan moet er nog altijd on site iets gebeuren. Mensen volledig uitschakelen lukt nooit.

Philippe Vleeschdrager: Dat is zo. Er moet een combinatie zijn met intelligente technologie vanop afstand. Een bewakingsagent moet een meerwaarde hebben door ook andere veiligheid gerelateerde diensten te bieden zoals daarmee gepaarde administratieve taken, onthaal en toegangscontrole e.a. Als op een bedrijfsterrein binnen wordt ingebroken, is het belangrijk dat er zo snel mogelijk een menselijke interventie is. Meestal duurt het te lang voor de politie er is en de wet verplicht dat eerst de eigenaar of een derde vaststelt dat het geen vals alarm is alvorens de politie komt.

Roel Sterkens: Maar de bewakingsagent kan niks doen.

Philippe Vleeschdrager: Maar door zijn aanwezigheid is de kans veel kleiner dat inbrekers zich in een bewaakt pand gaan begeven. De pakkans is dan groter voor inbrekers. Ook zij doen hun risicoanalyse en kiezen voor panden waar er geen of weinig beveiliging is en de interventietijden langer kunnen duren. De menselijke factor volledig wegwerken is ook gevaarlijk. Je moet een gezonde mix hebben van fysieke bewaking en elektronische beveiliging die elkaar ondersteunen.

Peter Cremers: Het is duidelijk, bewaken vanop afstand zit in de lift. Deels gedreven door kostenbesparing, maar grotendeels voor efficiëntieverhoging. Als ik bedrijfsleiders aanspreek over hun beveiliging maar vooral hun zorgen hieromtrent, dan hoor ik vaak dat de te verwachten snelheid van de reactie van politie hen zorgen baart. Het is een vaststaand feit dat financiële keuzes op dit vlak hebben geleid naar een vertraagd optreden. Het zal dan ook niemand verbazen dat bewaking vanop afstand belangrijker wordt, maar om dit efficiënt aan te pakken moet men ook beseffen dat het detecteren van potentieel gevaar veel sneller moet gebeuren, per definitie op het buitenterrein. Enkel op deze wijze zal de preventie van inbraak, de detectie van inbraak, de verificatie van de inbraak en de reactie na inbraak op elkaar afgestemd kunnen worden met de bedoeling schade aan verworven levensgenot of geborgenheid te vermijden.

Er bestaan tot nu toe 547 BIN-netwerken. Wordt de sector daarbij betrokken?

Peter Ceulemans: Soms wel ja. Ik heb het gevoel dat zo’n BIN werkt.

Didier Herremans: Uit een BIN komt geen beveiliging of preventieve aanpak. Het gaat puur om kennisoverdracht, om waarschuwing.

Peter Cremers: De werking van een BIN is inderdaad gestoeld op kennisoverdracht. Maar het is mijn persoonlijk overtuiging dat het delen van informatie over recente inbraken in je eigen leefwereld wel degelijk een preventieve aanpak heeft. Elk moment iemand stil staat bij zo’n inbraak, wordt die automatisch gereflecteerd naar de eigen leefwereld, wat als ...? Zo’n reflectiemoment werkt het nemen van preventieve maatregelen door bewoners wel in de hand. Als één bewoner door het BIN tot inzicht komt dat hij het raampje van de wasplaats toch beter zou sluiten bij het verlaten van de woning, dan heeft het BIN gewerkt.

Philippe Vleeschdrager: BIN-netwerken zijn een goed initiatief. Maar vraag is of de trekkers het volhouden om een goed informatienetwerk te blijven onderhouden.

Deze moeten voldoende ondersteuning krijgen van de lokale politie en stad/gemeente. Ik heb het gevoel dat de politie er sneller daders door kan vatten.

Philippe Deweerdt: Een BIN wordt gecoördineerd door de lokale politie. Het is geen burgerwacht. Het gaat enkel om informatieoverdracht.

Roel Sterkens: Met zo’n netwerk weet heel de wijk hoeveel inbraken er gepleegd worden. Dat is een voordeel. Andere mensen beseffen niet dat er om de drie maanden een inbreker voorbij je deur wandelt en in je straat een huis uitkiest. Met een BIN blijf je wakker.

Peter Cremers: Als iedere bewoner elke afwijkende gebeurtenis in zijn buurt zou melden dan kreeg criminaliteit geen kans. De BIN netwerken zijn een substituut voor de aloude sociale buurtcontrole. De huidige maatschappij maakt dat we minder thuis zijn, met tweeverdieners zijn, vaker op vakantie gaan,... . Een BIN netwerk levert dan een vorm van sociale controle, waardoor informatie vlotter tot bij de politie komt en zij daardoor beter de criminelen kan bestrijden, maar het bestrijden van criminaliteit lukt hiermee niet ... .

Steven Vynckier: Via onze threat intelligence offering, worden alle bedrijven in de Haven van Antwerpen verwittigd wanneer er zich een hacking voordoet bij één van deze havenbedrijven.

Paul Robrechts: Bij grote bedrijven wordt er veel informatie uitgewisseld. Security is geen concurrentieel element in het bedrijfsleven.

Roel Sterkens: Een website met al deze informatie zou een fantastisch instrument zijn.

Philippe Deweerdt: Misschien moeten we een ‘middenstand security bureau’ uitvinden, dat advies verstrekt. Nu is het allemaal nattevingerwerk. Een zaakvoerder acht zichzelf specialist genoeg om zijn eigen concept uit te werken, waarvan wij weten dat het niet zal lukken.

IS INTERNET EEN ZEGEN OF EEN PLAAG?

Er is momenteel een explosieve groei van aankopen via internet. Zien jullie dat ook in alarmsystemen, dat mensen online een kit kopen? (vraag panellid Philippe Deweerdt)

Peter Cremers: Er worden iets meer camera’s dan inbraakbeveiligingssystemen aangekocht via het net. Ik vermoed dat dit ook het gevolg is van de discrepantie in aanbod.

Didier Herremans: Er worden kits verdeeld, inclusief meldkameroplossing, aan 299 euro. Wij noemen dat Playmobil boxen. Daar worden dan contracten aan gehangen waarbij je geen eigenaar bent van het systeem. Je hebt de componenten wel aangekocht, maar als je je contract opzegt, komen ze het ‘hart’ van je systeem weghalen.

Roel Sterkens: Dat blijven onze potentiele klanten.

Didier Herremans: Dat speelt zich vooral af op de particuliere markt, maar verlegt zich toch op kleine retailers.

Roel Sterkens: Dat is korte termijn visie. Als je een goed systeem plaatst dat lang werkt, kan je bij die klant twintig jaar omzet maken.

Jan Van de Mierop: Het is puur een probleem van prijs. Mensen willen eerst bedrogen worden.

Peter Cremers: Ik vermoed dat de wildgroei van aanbieders van camerasystemen op het internet deels komt door de ogenschijnlijke eenvoud van zo’n oplossing. Maar of de zelfgeplaatste camera’s uiteindelijk de verwachtingen inlossen weten we niet. Wat wel zeker is, is dat zij die ze zelf aankochten en plaatste vaak milder zijn in hun beoordeling of toetsing aan hun verwachting dan indien ze aangekocht zijn via een beveiliger. Mijn bedenking hierbij is wel dat men die verhoogde verwachting enkel stelt op het resultaat achteraf en niet bij de keuze bij aanschaf als het gaat over de nodige investering.

Installeren bedrijven ook zelf systemen?

Jan Van de Mierop: Mensen die dat zelf willen doen, doen dat puur omwille van de prijs.

Didier Herremans: Volgens mij beperkt zich dat tot de bekabelingswerken.

Peter Cremers: Zelf ben ik 27 jaar actief in deze sector. Zelfplaatsers is van alle tijden. Misschien lijkt het dat hun aantal stijgt, dit is niet zo. Enkel hun absoluut aantal stijgt, maar in vergelijking met veel meer gerealiseerde projecten blijft hun percentage gelijk.

De zesde staatshervorming heeft de bevoegdheid voor de belastingvermindering voor inbraakbeveiliging overgedragen aan de gewesten. Staan er ons ingrijpende veranderingen te wachten? Kunnen de particulieren nog 30% van de uitgaven (met een maximum van 760 euro) aan belastingvermindering genieten voor investeringen in beveiliging?

Koen de Vuyst: Ik heb gelezen dat het gewest dezelfde regels zou toepassen. Maar vanaf de aanslag 2014-2015 kan elk gewest zijn eigen regels opstellen.

Peter Ceulemans: Er zijn geruchten dat deze regel zou stoppen voor particulieren en vermoedelijk zal de 120% verhoogde belastingaftrek voor bedrijven blijven.

Roel Sterkens: Maar deze premie mag niet de motivatie zijn om beveiliging te plaatsen.

Didier Herremans: Het is een van de premies, die zou afgeschaft worden. Het wordt misschien dan wel eerlijker concurreren. Dan wordt er objectiever gekeken naar wat het systeem moet doen, terwijl nu de motivatie geld is.

Peter Cremers: Vaak wordt het budget daar inderdaad op geënt. Hierdoor verliest de functionaliteit en finaliteit van de investering aan waarde.

Volgens een onderzoek van het Europees Agentschap voor Veiligheid en Gezondheid zou elke euro die geïnvesteerd wordt in safety op de werkvloer naar schatting 2,2 euro opleveren. Kan er voor security een gelijkaardige berekening gemaakt worden?

Steven Vynckier: In onze security awareness trainingen tonen we aan waarom je als eindgebruiker een target kan zijn, waarom je niet op bepaalde mails mag klikken,… Het gevolg is dat het bedrijf veel minder virussen binnenkrijgt en daardoor geld bespaart.

Peter Ceulemans: Winkeldiefstal kan je ook voorberekenen: wat er vroeger werd gestolen en nadien, nadat camera’s werden geïnstalleerd. Maar als iemand nooit eerder een inbraak heeft gehad, kan je moeilijk aantonen hoeveel die zal besparen.

Is er wettelijk iets veranderd aan het gebruik van beelden?

Philippe Deweerdt: De wetgeving is zeer streng. Maar het zijn de rechtbanken die moeten oordelen.

En wat met de camera’s op de openbare weg?

Tom Geldolf: De publieke opinie is volledig aan het draaien. Men begint meer en meer het nut ervan in te zien. Het recht op privacy primeert niet meer op het recht om criminele daden te plegen.

Philippe Deweerdt: Het gaat de goede richting uit.

Tom Geldolf: Wat niet wegneemt dat misbruik moet bestraft worden.

Philippe Deweerdt: We moet ook niet te streng zijn voor de overheid. Die camera’s van nu zijn niet meer te vergelijken met de time lapsen van 15 jaar geleden. Nu kan je bij wijze van spreken bij iemand een puist van onder zijn oren halen. De eerste camerawetgeving dateert van 2007. De wetgever kon niet voorzien dat vandaag iedereen een camera op zak zou hebben.

Tom Geldof: Maar de kosten/baten analyse is veel te groot ten overstaan van wat je erop vaststelt.

Het is technisch mogelijk om beelden te vervalsen, zonder dat iemand het ziet.

Peter Cremers: Zolang de beelden aanvullend gebruikt worden en er nog andere feiten zijn die iemand ten laste kunnen worden gelegd, zie ik geen probleem. Wanneer men alleen op basis van beelden iemand zou veroordelen, heb ik daar vragen bij. Als men mensen afrekent op filmpjes op Facebook, YouTube,… stel ik me vragen over de privacy en vraag ik me af of deze filmpjes de overheid het recht geven om daarop te sanctioneren. Men werkt met twee maten en gewichten. De overheid moet zich blijkbaar niet houden aan de wet op de privacy.

Paul Robrechts: Als de overheid beslist om op de straat camera’s te zetten, daarvan de doeleinden vastlegt (criminaliteit, snelheid, verkeersveiligheid,…) en het maatschappelijk debat gevoerd werd in het parlement, zegt de democratie dat dit kan. Veel verontrustender is dat ik hier een filmpje zou maken en dat morgen op mijn Facebookaccount zou zetten of dat mensen een dashcam installeren en filmen wat er op de straat gebeurt.

Philippe Vleeschdrager: De theorie is dat je een camera in een auto moet doorgeven aan de privacywetgeving. In Rusland zouden er vooral dashcam’s geplaatst worden omwille van verzekeringstechnische redenen, om bewijzen te hebben wat nu ook gepromoot wordt in België.

Tom Geldolf: Die Rus die mij filmt, kent mij niet. Die beelden hebben geen enkele meerwaarde.

Paul Robrechts: Aan de andere kant kunnen sociale media veel informatie leveren voor een onderzoek. Maar hoe kader je dat als overheid? De fundamentele klik rond “de aanvaarding van” camera’s is gekomen na 9-11. Waar privacy toen essentieel was, zijn we deze sinds 9-11 meer opgeschoven in de richting van security. Op termijn kunnen we evalueren wat het Snowden-effect is op dat debat. Snowden heeft net het omgekeerde terug in vraag gesteld. Of we niet terug meer privacy moeten hebben.

Tom Geldof: Heeft iemand al ooit last gehad van zo’n camera? We spreken in de voorwaardelijke wijze. Ik ben nog niemand tegengekomen die in negatieve zin last heeft gehad van het feit dat hij of zij gefilmd werd.

Paul Robrechts: De ex-burgemeester van Aalst kan daar misschien over meespreken… om maar één voorbeeld te geven. Voor bewakingscamera’s hebben de bedrijfswereld en de overheid een maatschappelijke verantwoordelijkheid, die we moeten respecteren.

Tom Geldolf: Er wordt aangeraden om een sticker op je webcam te kleven.

Didier Herremans: Als sector moeten wij onze klanten informeren waaraan camera’s moeten voldoen en hoe ze ingezet moeten worden.

 

WELKE TIPS KUNNEN WE DE LEZERS NOG MEEGEVEN?

 

Zijn er nieuwe trends op komst in de sector?

Roel Sterkens: Een zegen zou analytische software op camerabewaking zijn, die goed werkt, zodat we reeds een patrouille kunnen sturen op het moment dat inbrekers nog niet bij het gebouw zijn gekomen.

Paul Robrechts: Daar zitten we niet veraf, maar het zijn geen goedkope systemen. Zoals het vroeger hoofdzakelijk vanuit militaire toepassingen in high security omgevingen werd geïmplementeerd, ook al kostte het veel. Dat gaat komen. De technologie is op 5-6 jaar tijd fundamenteel veranderd.

Peter Cremers: Men spreekt graag over intelligente camera’s. Maar wat baat een bril ... Camera’s hebben hun beperkingen, zo ziet een camera echt geen steek als het mistig is. Een goed alternatief is dan een thermische camera, maar deze geen gemeen goed.

Philippe Deweerdt: In Schiphol hebben ze nu al cameranetwerken die aan gedragsanalyse doen: hoe mensen lopen, waar ze naar kijken, hoe lang ze op het toilet zijn,…

Roel Sterkens: Dat is ondersteunend om geen extra bewakingsagent te moeten engageren. Als er ’s nachts valse alarmen zijn, is het goed dat je een bewaker hebt. We zouden daar een feilloos systeem moeten hebben, aan een betaalbare prijs, zonder valse alarmen.

Steven Vynckier: Nest is een thermostaat/brandalarmdetectie, opgekocht door Google, met ingebouwde motion detector. Nest heeft van Europa de toestemming om iedereen die in huis loopt, te detecteren.

Didier Herremans: Alles wordt in de cloud opgeslagen. Je hebt een Google account nodig en daar hang je gewoon magneetcontactjes, camera’s, e.d. aan. Je moet geen hardware meer kopen. Maar als die gegevens gehackt worden, heb je een probleem..

Philippe Vleeschdrager: Het systeem om mee te kijken en te luisteren bestaat al lang. De meldkamer activeert het volgens een welbepaald protocol. Alleen als het alarmsignaal aangaat, wordt meegeluisterd en gaat het communicatiekanaal open.

Didier Herremans: Het is een mooie oplossing zoals het in de reclame wordt voorgesteld: op de koelkast kleven zodat je perfect weet dat de koelkast is opengegaan en dat je kind is thuisgekomen,… Als ze het daarbij houden, vind ik dat perfect. Maar het dient niet voor veiligheidstoepassingen.

 

Interview: Freddy Michiels

Verslag: Nicole Verstrepen

Foto’s: Wilfried Deferme

Webdesign Desk02